حالت تک در مقابل فیبر چند حالته، تفاوت چیست؟

فیبر تک حالته چیست؟

فیبر تک حالته، کوتاه SMF، یک کابل فیبری است که تنها به یک حالت نور اجازه انتقال می دهد. به طور معمول، این فیبر شامل یک هسته کوچک حامل نور با قطر حدود 9 میکرومتر است. اینها دارای یک پراکندگی مودال کوچک برای انتقال سیگنال در فواصل وسیع هستند.

بر خلاف فیبر چند حالته، حالت تک، غلظت نور را قادر می‌سازد تا سریع‌تر و دورتر حرکت کند، که برای شبکه‌های پرسرعت در مسافت طولانی بسیار مهم است.

فیبر چند حالته چیست؟

بر خلاف حالت تک، فیبر چند حالته (MMF) به چندین حالت نور اجازه انتقال و عبور می دهد. به طور معمول، این فیبر شامل یک هسته بزرگ حامل نور با قطر حدود 50 میکرومتر یا 62.5 میکرومتر است. این امر تولید را آسان تر می کند و نسبت هزینه کمتری را در طول یکسان ارائه می دهد.

با این حال، پراکندگی مودال مهم ترین طول اتصالات انتقال را محدود می کند. بنابراین، این فیبرها عمدتاً برای انتقال سیگنال در فواصل کوتاه هستند.

به طور معمول، فیبر چند حالته را می توان به پنج نوع تقسیم کرد:

OM1٪3aدارای قطر 62.5 میکرومتر و ژاکت نارنجی است. با پهنای باند پرتاب 200/500 مگاهرتز * کیلومتر (OFL) در 850/1300 نانومتر، برای برنامه های اترنت 100 مگابیت و 1G مناسب است.

OM2٪3aدارای قطر 50 میکرومتر و ژاکت نارنجی است. با پهنای باند پرتاب 200/500 مگاهرتز * کیلومتر (OFL) در 850/1300 نانومتر، برای برنامه های اترنت 100 مگابیت، 1G و 10G مناسب است.

OM3٪3aفیبر MMF بهینه شده با لیزر از پهنای باند مودال موثر 2000 مگاهرتز * کیلومتر پشتیبانی می کند. با قطر 50 میکرومتر و ژاکت آبی.

OM4٪3aیک فیبر بهینه شده لیزری دیگر از پهنای باند 4700 مگاهرتز * کیلومتر EMB پشتیبانی می کند. مناسب برای انتقال 10 گیگابیت بر ثانیه، 40 گیگابیت بر ثانیه و 100 گیگابیت بر ثانیه.

OM5٪3aهمچنین به عنوان WBMMF (فیبر چند حالته پهن باند) شناخته می شود، از دو فیبر برای انتقال داده با سرعت های 40 گیگابایت بر ثانیه، 100 گیگابایت بر ثانیه و 400 گیگابایت بر ثانیه استفاده می کند.